Iran Protests: Number of Killed Protesters Surpasses 450-List of 154 Victims From 36 Cities Identified

Iran Protests: Number of Killed Protesters Surpasses 450-List of 154 Victims From 36 Cities Identified

Pictures of some of the martyrs of the November Iran Protests-2019

Published on 26 November 2019.

IRAN UPRISING – NO. 36

CALL ON THE INTERNATIONAL COMMUNITY TO HALT IRAN REGIME’S CRIMES AGAINST HUMANITY

The People’s Mojahedin Organization of Iran (PMOI/MEK) announced that the number of those killed during the Iranian people’s nationwide uprising that engulfed 176 cities has surpassed 450. The actual figure is higher. But the regime is desperately trying to conceal the true dimensions of its horrific crimes, using different tactics such as cutting off the Internet and refusing to hand over the bodies of those killed to their families or preventing funerals for them.

NCRI-FAC

✔@iran_policy

#IranProtests: Eleventh Day of the Uprising http://www.ncr-iran.org/en/news/iran-protests/26957-iran-eleventh-day-of-iran-uprising …#FreeIran #MEK

Iran Protests: Eleventh Day of the Uprising

Any Iran protests or demonstrations are publicly published on NCRI. Learn more about current daily news items about Iranian Opposition protesters right here.

ncr-iran.org

33

13:52 - 25 Nov 2019

Twitter Ads information and privacy

38 people are talking about this

The wave of arrests is continuing. Tehran’s prisons, including Evin and Fashafouyeh, are overflowing with detainees and facing severe space shortages. In many cities, the detainees are being held in grade or high schools and government buildings. At the same time, the regime’s Judiciary officials in various provinces such as Tehran, Khuzestan, and Fars are speaking of holding special courts for those arrested. Speaking at Tehran’s Friday prayer Congregation on November 22, Ahmad Khatami, a member of the Assembly of Experts’ Presidium, described those arrested as saboteurs who have waged war on God. He demanded that the Judiciary give them maximum punishment. Previously, Khamenei’s mouthpiece, the daily Kayhan, wrote on November 18, “Judicial bodies say execution by hanging for the leaders of the recent riot are certain.”

Maryam Rajavi

✔@Maryam_Rajavi

 · 18 Nov 2019

Replying to @Maryam_Rajavi

The international community’s silence and inaction is unacceptable. The UN Security Council must declare that the religious fascism ruling #Iran is engaged in crimes against humanity. #IranProtests

Maryam Rajavi

✔@Maryam_Rajavi

This is an uprising to end 40 years of dictatorship and terrorism in #Iran. Regime Leaders must face justice for crime against humanity #IranProtestshttps://www.maryam-rajavi.com/en/item/maryam-rajavi-uprising-40-years-dictatorship-terrorism-iran …

663

20:30 - 18 Nov 2019

Twitter Ads information and privacy

659 people are talking about this

Mrs. Maryam Rajavi, the President-elect of the National Council of Resistance of Iran (NCRI), described the killing of the protesters as a manifest case of crime against humanity. She demanded urgent action by the world community so that the murder and suppression of the protesters are halted immediately. She called on the United Nations to quickly dispatch fact-finding missions to Iran. Mrs. Rajavi added that the regime leaders must face justice for perpetrating crimes against humanity. Silence and inaction, she said, are both a violation of international conventions, laws ad standards, and embolden the regime to continue its crimes and expand them to the region.

Secretariat of the National Council of Resistance of Iran

November 26, 2019

Names of 154 protesters killed:

1. Tehran – Ms. Mina Sheikhi
2. Tehran – Ms. Golnaz Samsami
3. Tehran – Sajjad Baqeri
4. Tehran – Fereidoun Kazemi
5. Tehran – Ali Behboudi
6. Tehran – Ali Morad-manesh
7. Tehran – Abdollah Ajarloo
8. Tehran – Ali Dahlir
9. Tehran – Yashar Alizadeh
10. Tehran – Peyman Nouri
11. Tehran – Mahmoud Vali-e Elahi
12. Tehran – Moussa Shahsavand
13. Tehran – Ali Shahsavand
14. Tehran – Hamzeh Shahsavand
15. Tehran – Khosro Bakhtiari
16. Tehran – Saeed Yousefi
17. Tehran – Hossein Yami
18. Tehran – Hossein Issavand
19. Tehran – Seyed Qassem Hosseini
20. Tehran – Erfan Faeqi
21. Tehran – Mehrdad Moin
22. Tehran – Qods – Hossein Shahbazi
23. Tehran – Qods - …. Alizadeh
24. Tehran – Qods – Javad Babai
25. Tehran – Islamshahr – Iman Rassouli
26. Tehran – Islamshahr – Mohsen Jafarpanah
27. Tehran – Islamshahr – Arash Kohzadi
28. Tehran – Islamshahr – Mohammad Mehdi Haghgouy
29. Tehran – Shahriar – Reza Hassanvand
30. Tehran – Shahriar – Ebrahim Mohammad-pour
31. Tehran – Shahriar – Ms. Azadeh Zarbi
32. Tehran – Shahriar – Mehdi Paapi
33. Tehran – Shahriar – Hossein Ghadami
34. Tehran – Shahriar – Mehdi Da’emi
35. Tehran – Shahriar – Ehsan Shiri
36. Tehran – Shahriar – Milad Najahvand
37. Tehran – Shahriar – Aliollah Amini
38. Tehran – Shahriar – Qassem Rezai
39. Tehran – Shahriar - …. Yar Mohammadi
40. Tehran – Shahriar – ….. Momeni
41. Tehran – Shahriar – Seyed Mohammad Hossein Tahaei
42. Tehran – Baharestan – Ms. Fatima Habbibi
43. Tehran – Baherestan – Gol Agha Nouri
44. Alborz Province – Hadi Sartipi
45. lborz Province – Pedram Jafari Kamijani
46. Alborz Province (Fardis) – Ashur Kalna (Christian)
47. Alborz Province (Fardis) – Omid Salehi
48. Karaj – Shahram Moini
49. Karaj – Mehrshahr – Hamid Rassouli
50. Karaj – Reza Mo’azami Goudarzi
51. Karaj – Poya Bakhtiari
52. Karaj – Hossein Qassemi
53. Karaj – Ms. Ameneh Shahbazi
54. Karaj – Amir Shokri
55. Ahvaz – Mohammad Reza Ossafi Zargani
56. Ahvaz – Hamzeh Sevari
57. Ahvaz – Meisam Mojadam
58. Ahvaz – Reza Atieh Neisi
59. Behbahan – Mohammad Hossein Ghanavati
60. Behbahan – Mehrdad Dashtizadeh
61. Behbahan – Mahmoud Dashtizadeh
62. Behbahan – Ehsan Abdollah Nejad
63. Behbahan – Ahmad Hashamdar
64. Behbahan – Ms. Shabnam Diani
65. Behbahan – …. Taddayon
66. Behbahan – Farzad Ansari (Farzad Tazmipour)
67. Khorramshahr – Meisam Mani’at
68. Khorramshahr – Khaled Min’at
69. Khorramshahr – Milad Hamidavi
70. Khorramshahr – Meisam Abdolvahab Adgipour
71. Khorramshahr – Ali Ghazlavi
72. Khorramshahr – Ebrahim Matouri
73. Khorramshahr – Hossein Namimi
74. Andimeshk – … Najafvand
75. Ramhurmoz – Khuzestan Province – Hadi Ghorbani
76. Ramhurmoz – Khuzestan Province – …. Moussavi
77. Shushtar – Ahmad Moussavi Jo’aveleh
78. Abadan – Ali Baghlani
79. Mahshahr – Hamid Sheikhani
80. Mahshahr – Ms. Atighi
81. Mahshahr – …. Hatavi
82. Mahshahr – Ghassem Bavi
83. Mahshahr – Mohammad Khaleghi
84. Mahshahr – Adnan Helali
85. Mahshahr – Mojtaba Ebadi
86. Mahshahr – Mansour Daris
87. Mahshahr – Abbas (Reza) Assakereh
88. Mahshahr – Ahmad Khajeh Albughli
89. Mahshahr – Ali Khajeh Albughli
90. Mahshahr – Mohammad Khaledi
91. Mahshahr – Youssef Khaledi
92. Shiraz – Kelar – Rassoul Ghavimi
93. Shiraz – Marvdasht – Mehdi Nekoui
94. Shiraz – Amir Alvandi
95. Shiraz – Abdollah Ghavimi
96. Shiraz – Mehdi Nekoui Ali Abadi
97. Shiraz – Reza Jafari
98. Shiraz – Majid Hashemi
99. Shiraz – Janfeshan Assadi
100. Shiraz – …. Parsai
101. Shiraz – …. Parsai
102. Sirjan – Ruhollah Nazari Fat’habadi
103. Garmsar – Hassan Tavoosi
104. Sannandaj – Mozzafar Seifi
105. Sanandaj – Ali Baghlani
106. Sanandaj – Saneh Shahoo
107. Saqqez – Mohammad Heydarian
108. Bukan – Shelir Dadvand
109. Bukan – Ms. Hiva Naderi
110. Marivan – Mehran Taak
111. Marivan – Behrouz Maleki
112. Marivan – Usman Naderi
113. Marivan – Danial Ostovari
114. Marivan – Edris Bivareh
115. Marivan – Usman Ahmadi
116. Marivan – Ms. Aryan Rajabi
117. Javanroud – Hamzeh Naghdi
118. Javanroud – Yunes Houshangi
119. Javanroud – Kaveh Rezai
120. Javanroud – Jabbar Tejareh
121. Javanroud – Kaveh Mohammadi
122. Javanroud – Salman Rahmani
123. Javanroud - … Aziz (municipality staff)
124. Javanroud – Ebrahim Moradi
125. Javanroud – Mobin Abdollahi
126. Javanroud – Omran Validi
127. Kermanshah – Mozzafar Zahiri
128. Kermanshah – Nader Biravand
129. Kermanshah – Nader Bijanvand
130. Kermanshah – Mohammad Mirzai
131. Kermanshah – Mozzafar Vatandoust
132. Kermanshah – Mostafa Farzami
133. Kermanshah – Yunes Ezzati
134. Kermanshah – Moustafa Bakeri                    
135. Kermanshah – Abdollah Shahabadi
136. Kermanshah – Mansour Fakhri                     
137. Kermanshah – Ahmad Mansouri
138. Kermanshah – Faramarz Rahimi
139. Kermanshah – Abdolreza Shirzadi
140. Kermanshah – Borhan Mansournia
141. Kermanshah – Foad Joshan
142. Kermanshah – Nemat Hosseini
143. Tabriz – Ali Hosseini
144. Ardabil – Seyed Ali Fotohi Kousareh
145. Langroud – Pejman (Ali) Gholipour
146. Yazdanshahr – Sassan Eidivand
147. Yazdanshahr – Rasoul Amani
148. Yazdanshahr – … Davouvand
149. Najafabad - Isfahan – Mohammad Pour Pirali
150. Qahdarijan - Isfahan – Nematollah Shafiee
151. Isfahan – Javad Shayazi
152. Isfahan – Ahmad Qorbani Dastjerdi
153. Zanjan – Amir Hossein Abbasi
154. Rasht – Mohammad Reza Nikvaran

بترس از بنزین سیاسی!

بترس از بنزین سیاسی!

آتش زدن پمپ‌بنزین ایرانشهر توسط جوانان قیور بلوچ

آیا گرانی بنزین یک بلاهت آشکار از جانب خامنه‌ای و دولتش بود یا اجباری از روی استیصال و بن‌بست؟

پاسخ هر چه که باشد و واقعیت درون رژیم هر چه که بوده، کیفیت واکنش مردم ایران چه معنا و چشم‌اندازی دارد؟

وضعیتی پیش آمد که تعادل‌قوای بین مردم و حاکمیت را از حالت قبلی خارج کرد. در وضعیت جدید پیش آمده، تابلوهای خامنه‌ای چیست؟

رژیم هر راه‌حلی ارائه دهد، مثل عقب‌نشینی یا پاسخ ندادن و یا ادامه سرکوب، بنزینی که بر آتش جامعهٔ ایران ریخته شد، به کجا خواهد انجامید؟

تب و تاب داغ گرانی بنزین و واکنش برق‌آسای مردم و پیوستن پشت سر هم شهرها به یکدیگر، بلافاصله این پرسش‌ها را مطرح می‌کند و پاسخ آنها نیز گویای مختصاتی است که باید آن را شناخت.

گران شدن ناگهانی بنزین بر زمینه‌ای از حرف‌های روحانی در دو سه روز قبل بنا شده است. روحانی شمایلی رو به ویرانی را از اقتصاد و پول ارائه داد. در حرف‌هایش پیش‌درآمد اضافه کردن مالیات را سراند تا به‌زعم خودش گوشی دست مردم ایران بیاید و خود را مهیای بار سنگین‌تری از مالیات و گرانی و سختی بیشتر کنند.

در توضیح و توجیه گران‌شدن بنزین و قانونی بودن آن، به تصمیم‌گیری سران سه‌قوه استناد می‌شود. همین گویای بحران لاعلاجی است که هیچ راهی برای نظام باقی نمی‌ماند جز تصمیم‌گیری گران‌کردن بنزین. طبعاً عواقب و پیامدهای این تصمیم هم باید مدنظر بوده باشد که هیچ راهی جز افزودن بر بحرانهای موجود باقی نمی‌ماند. بنابراین این تصمیم و اجرای آن، هم بلاهت‌بار است و هم گویای بن‌بست مطلق نظام و شدت بحران موجودیت آن برای ادامه دادن گردش کار مملکت.

پاسخ برق‌آسای مردم ایران به این تصمیم رژیم، بار دیگر خشمی سراسری و پتانسیل جوشان یک جامعه را علیه دیکتاتوری عیان نمود. اگر ‌چه گران شدن بنزین یک موضوع صنفی و ترابری و معیشتی است، ولی به همهٔ‌ ارکان زندگی ربط دارد و همه‌چیز را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. رژیم خواست با این کار سیاست ورشکستهٔ خود را سامان دهد،‌ مردم هم بی‌مهابا پاسخ سیاسی دادند. این پاسخ درخور توجه است که همه‌چیز در ایران کنونی سیاسی شده است. این سیاسی شدن که همواره ناشی از سلطهٔ دیکتاتوری بر همه‌چیز مردم می‌باشد، با جزئیات زندگی مردم عجین شده است.

پاسخ یکپارچه، سراسری، برق‌آسا و خشم‌آگین بیش از ۶۰شهر در روز اول پس از گران شدن بنزین، پتانسیل همواره مهیای انفجار یک جامعه را نشان می‌دهد که مترصد بروز و ظهور یکپارچه علیه رژیم است. این پاسخ از سویی بلوغ راه‌حل مردم ایران را برای گرفتن حقوق صنفی و معیشتی‌شان را بارز می‌کند و از سویی تعیین‌تکلیف شدن دو جبهه در حال نبرد را در ایران آشکار می‌نماید. در پاسخ مردم ایران به گران شدن بنزین، باز هم نقش برجستهٔ ‌ جوانان به‌مثابه پتانسیل بالنده در مقابل حاکمیت ولایت فقیه برجسته شد. جوانانی که تن به سلطهٔ ارتجاع فرهنگی و تاریخیِ آخوندیسم نداده و نمی‌دهند. همان جوانانی که خامنه‌ای برای آن‌که اصالت ایرانی و مردمی و ترقی‌خواهی و سرنگونی‌طلب بودنشان را به‌رسمیت نشناسد، در هر قیامی، هم آنان را می‌کشد و هم مدعی می‌شود که تعدادی فریب‌خوردهٔ تبلیغات آمریکا و اسراییل و پول گرفته از عربستان و دست‌پروردهٔ تروریستها هستند!

اکنون وضعیتی پیش آمده که تعادل‌قوای بین مردم و حاکمیت را از حالت قبلی که آتشی همواره زیر خاکستر بود، به بنزینی پاشیده بر سراسر شهرها تبدیل کرده است. در وضعیت جدید پیش آمده، تابلوهای خامنه‌ای چیست؟ همان‌طور که اشاره شد، خامنه‌ای و سران سه‌قوه‌اش تصمیمی بلاهت‌بار ولی از روی بن‌بست و ناچاری اتخاذ کرده‌اند؛ اما بادی را کاشتند که باید توفانش را درو کنند. بنابراین خامنه‌ای دو راه بیشتر ندارد: عقب‌نشینی خفت‌بار، پاسخ ندادن و ادامهٔ ‌ وضعیت موجود.

سرکوب شورش علیه گران شدن بنزین برای رژیم خیلی گران تمام خواهد شد؛ خیلی سنگین‌تر از عواقب گران شدن بنزین! پیداست که بعد از این سرکوب، آنچه که می‌ماند و ادامه دارد، باز هم خون شهیدانی که در رگان جامعهٔ ایران جریان خواهند یافت و باز هم همان گران بودن بنزین و تبعات و آثار دومینووار آن بر ارکان و جزئیات زندگی و کار مردمان است. علت آن هم این است که بنزینی بر آتش خشم جامعهٔ ایران ریخته شده است. بنابراین خامنه‌ای و نظامش باید با بحران دو بنزین دست و پنجه نرم کند؛ بنزینی که معیشت و کار مردم را به ناکجاآباد می‌کشاند و بنزینی که بر سطح شهرها ریخته شده و کبریتش در خشم بالفعل جامعه، مهیای کشیدن و انفجار است.

در شورش کنونی ایران علیه حاکمیت ولایت فقیه باید بحران لبنان و عراق را هم به‌موازات آن در نظر داشت. خامنه‌ای می‌توانست از بودجه‌های میلیونی و میلیاردیِ اختصاص یافته به حوزوه‌های آخوندی، حزب‌الله لبنان، فاطمیون افغان و حشد‌الشعبی عراق و... بزند و بنزین را گران نکند تا وسط بحران لبنان و عراق دچار مخمصه‌ای نشود؛ اما شیشهٔ طلسم نظام در سرکوب و نگه‌داشتن سرپنجه‌های آن سرپا است. بنابراین با وجود بحران لبنان و عراق، دست به چنین کاری می‌زند که گویای به اوج رسیدن بحران موجودیت نظام در پی بروز آثار تحریم‌ها و انزوای شدید بین‌المللی و بن‌بست در مقابل طرد اجتماعی از جانب مردم ایران است.

گر حکم شود که دزد گیرند!

گر حکم شود که دزد گیرند!

خامنه ای و سران رژیم آخوندی

رئیس‌جمهور ارتجاع طی یک سخنرانی در یزد، با طعنه به قاضی‌القضات خامنه‌ای، ابراهیم رئیسی گفت: «از قوه قضاییه می‌خواهم حالا که با فسادهای میلیونی و میلیاردی برخورد می‌کند مبارزه با فساد چند ۱۰میلیارد دلاری را هم برای مردم توضیح بدهد». روحانی هم‌چنین بدون نام بردن از بابک زنجانی گفت: «این که هنوز بعد از چند سال برای ما روشن نیست آقایی که ۲میلیارد و ۷۰۰میلیون پول این مملکت مردم را خورد و آن را دستگیر کردند و حکم اعدام هم برایش صادر کردند و الآن در زندان است، این پول کجا رفت؟ چه‌ کسانی مسئول هستند؛ چرا آنهایی که در این پرونده نقش داشتند برای مردم توضیح داده نمی‌شود؟ از همه مردم و مسئولان می‌خواهم ۲میلیارد و ۷۰۰میلیون را برای مردم روشن کنند که این پول نفت، خزانه و پول بیت‌المال بوده است».

یک قلم بالا کشیدن ۲میلیارد دلار ناقابل

از علائم پایانی نظام این است که باندهای مختلف نظام، پرده را از روی فساد نهادینه و سیستماتیک و کلان بالا می‌زنند. روحانی در سخنرانی ۱۹آبان ۹۸ خود در یزد،‌ صحبت از جایگزین شدن دزدیهای میلیارددلاری به جای میلیوندلاری کرد. با بحرانی‌تر شدن وضعیت نظام، دزدی‌ها نیز سیر صعودی پیدا کرده و از «میلیون و میلیارد تومان» به «میلیون و میلیارد دلار» بالغ شده است!

«از همه مسئولان می‌خواهم ۲میلیارد دلار پولی را که به حلقوم آمریکا رفت و دولت قبل ۱۰ماه وقت داشت این پول را پس بگیرد و دست‌دست کرد، شورای‌عالی امنیت ملی تصویب کرد که قوه قضاییه باید به‌سرعت به این پرونده رسیدگی ‌کند و تا امروز خبری نشده است، را پیگیری کند».

فساد میلیارددلاری!

سقف فساد اینک در نظام آخوندی بالا کشیده است. چه کسی می‌گوید ایران تحت حاکمیت آخوندها پیشرفت نداشته است. در این اظهارات روحانی دقت کنید: «ما می‌خواهیم این پرونده ۲میلیارد دلاری برای مردم روشن شود؛ امروز اگر روز مبارزه با فساد است، فساد میلیارد دلاری را برای مردم توضیح بدهید تا مردم خوشحال شوند و بدانند».

رئیس‌جمهور ارتجاع در ادامه به یک فقره دزدی ۹۴۷میلیون دلاری نیز اعتراف کرد که به جیب باندهای دزد و غارتگر نظام رفته و از هضم رابع آنها نیز گذشته است؛ او اما پایش را از مرز سرخ‌های نظام آن‌طرف‌تر نگذاشت و نگفت آن نهادها یا آن «یک نهاد» که ۹۴۷میلیون دلار ناقابل را بالا کشیده،‌ کدام است؟ به اینجا که می‌رسد از آنجایی که باندهای نظام با یکدیگر در دزدی و جنایت همدست هستند، به کلی‌گویی بسنده می‌کنند.

«آنهایی که در این زمینه و مسئولان یک نهاد ۹۴۷میلیون دلار گرفته و حساب پس نداده‌اند، باید حسابرسی شود و حساب را پس دهد» .(روحانی ۱۹آبان ۹۸)

روحانی در واقع فقط دم اژدها را نشان داد. سرها و پیکرهٔ عظیم این «اژدهای هفت‌سر فساد» در بیت مقام معظم است؛ آنجا که تمامی فلش‌های راهنما و نشان‌دهندهٔ فساد و جنایت آنجا را نشان می‌دهد. جایی که وقتی به آن برسیم تمامی باندهای نظام سکوت می‌کنند؛ زیرا ورود به آن ممنوع است.

واکنش باند خامنه‌ای به نق‌زدن‌های روحانی

در پاسخ به این شالتاق پالتاق‌های روحانی،‌ آخوند غضنفرآبادی به وسط گود آمد و بدون اسم بردن از حسین فریدون، به روحانی گفت که چرا از اقدامات رئیسی ناراحت است: «ما انتظار داشتیم آقای رئیس‌جمهور نیز هم‌چون عموم مردم از اقدامات قوه قضاییه در برخورد با مفاسد خوشحال و خشنود باشد؛ البته احساس درونی ایشان به خودشان مربوط است اما به‌لحاظ قاعدهٔ‌ حکمرانی برای آقای رئیس‌جمهور خوب نیست که مردم احساس کنند ایشان از برخورد قوه قضاییه با مفسدین اقتصادی نگران شده است».

این آخوند قضاییه،‌ با حمله به روحانی گفت که حرف او باد هوا و بدون سند و مدرک است و صرفاً برای تسویه‌حساب باندی بر زبان رانده شده؛ زیرا تا آنجایی که به دانه‌درشت‌های نظام برمی‌گردد در دزدی و اختلاس از خود رد باقی نمی‌گذارند و مهره‌های اجرایی و پادوهای دست‌چندم خود را دم تیغ می‌دهند: «به آقای رئیس‌جمهور هم توصیه می‌کنیم که ایشان هر پرونده و موردی از فردی و نهادی سراغ دارند آن را طبق قانون به دستگاه قضایی اطلاع و همراه با مردم منتظر پاسخ قاطع دستگاه قضایی باشد و مطمئن باشند که درباره‌ٔ عدالت هیچ خط قرمزی وجود ندارد. اما در صورتی‌که این موارد گزارش نشود و صرفاً به‌عنوان دستاویز سیاسی از آنها در سخنرانی استفاده شود، قاعدتاً مردم هم قضاوت مثبتی راجع به آن نخواهند داشت».

واکنش خبرگزاری تروریستی تسنیم

باند خامنه‌ای در برابر سخنان روحانی به رشوه‌گیری‌ها و اختلاس وزیر نفت و پرونده کرسنت اشاره کرد. در این رابطه تسنیم ۱۹آبان ۹۸ نوشت: «این عبارات را می‌توان به حساب تلاش برای مبارزه با فساد اقتصادی و اقامه امر شریف امر به معروف و نهی از منکر دانست؛ هر چند درخواست برخورد با فساد آن هم از روی عصبانیت و در حالی که قوه قضاییه اخیراً عزمش را برای مبارزه با فساد جزم کرده و در عمل هم نشان داده، سؤالاتی را به ذهن متبادر می‌سازد مثلاً این‌که؛ آیا آقای رئیس‌جمهور از رسیدگی به برخی پرونده‌های فساد در قوه قضاییه ناراحت است؟ با این حال مرور این سخنان از سوی رئیس‌جمهوری و اشاره وی به وزیر نفت، ناخودآگاه پرونده‌ای را به ذهن می‌آورد که در دولت تدبیر و امید(یازدهم و دوازدهم) بارها وعده شفاف‌سازی در زمینه آن داده شده بود و آن پرونده چیزی نیست جز پرونده فساد پرابهام کرسنت».

گر حکم شود که دزد گیرند!

با این اوصاف مشخص می‌شود که وقتی بحث از فساد و اختلاس می‌شود، دست همه مهره‌های رژیم در کار است و سراپای حاکمیت دزد است. این تنها جایی است که باندهای نظام در آن با هم هم‌کاسه‌اند و اگر هم با هم دعوا دارند، ‌بر سر سهم‌خواهی بیشتر است؛ به‌قول معروف:

گر حکم شود که مست گیرند

در شهر هرآنچه هست گیرند!

زبان الکن و زبان هار

زبان الکن و زبان هار

ظریف، زبان الکن و هار

ظریف در گیرو‌دار اوضاع آشفتهٔ منطقه و پاره کردن عکسهای خامنه‌ای در عراق و مخالفت مردم لبنان با دخالت‌های رژیم آخوندی و دهها پرونده دیگر، ناچار شد به مجلس رفته تا از نمایندگان رژیم بخواهد به FATF تن بدهند.

«همه... در یک کشتی نشسته‌ایم.... اصلاح‌طلب، اصول‌گرا، موافق، مخالف نمی‌شناسد».

وزیر خارجهٔ رژیم آخوندی، محمدجواد ظریف

ظریف حتی حاضر شد حرفهای آبانماه سال گذشتهٔ خود که در آنها ایادی رژیم را متهم به پولشویی کرده بود پس بگیرد و آن را به گردن سلطان سکه و مفسدین دادگاههای انقلاب بیاندازد، اما باند هار رژیم به این امتیاز بسنده نکرد و ظریف هم مجلس را ترک کرد.

نگاهی به وقایع اخیر

ظریف که برای هشتمین بار طی ۳ماه گذشته برای پاسخ‌گفتن به سؤال اعضای مجلس به این محل رفته بود، طی یک حرکت غیرمنتظره و خارج از عرف قبل از اتمام سؤالات تمامی اعضای مجلس از جلسه خارج شد. این خروج نابه‌هنگام حواشی جنجالی زیادی همراه خود داشت که به‌نوعی اصل موضوع «پولشویی» در حاکمیت آخوندی را در سایهٔ خود قرار داد.

ظریف در مصاحبه‌ای ویدیویی با خبرآنلاین در آبان ۹۷ با اشاره به فضاسازی‌ها علیه لوایح مرتبط با گروه ویژه اقدام مالی FATF)، پولشویی در ایران را یک واقعیت خوانده بود که به‌گفته او خیلی‌ها از آن نفع می‌برند. او ادامه داد: «کسانی که گردش مالی یکی از معاملا‌تشان ۳۰هزار میلیارد تومان است، آن‌قدر توان مالی دارند که مبلغی برابر با کل بودجه وزارت‌خارجه را صرف یک مورد فضاسازی کنند... مجموع بودجه وزارت‌خارجه ١١٠٠میلیارد تومان، یعنی کمتر از بودجه برخی دستگاههای فرهنگی است که با بعضی ارگانهای قدرتمند کشور ارتباط دارند و ما نمی‌توانیم با آن فضاسازی مقابله کنیم».

از همان زمان تلاش برای طرح سؤال از ظریف در مجلس استارت خورد.

در واقع این لقمه‌ای نبود که جناح مقابل بخواهد به‌سادگی آن را قورت دهد. حمله به ظریف هم از طریق تهدید کردن به وسیله قوه قضاییه و هم ایجاد فشار از جانب رسانه‌های باندی طی این مدت ادامه داشت.

خبرگزاری سپاه پاسداران موسوم به تسنیم روز سه‌شنبه ۲۲آبان ۹۷ گزارش داده بود که «برخی نمایندگان مجلس» در واکنش به اظهارات ظریف درباره واقعیت پولشویی گسترده در ایران، در حال جمع‌آوری امضا برای «سؤال» از او در صحن علنی مجلس هستند». به گزارش این خبرگزاری نمایندگان خواستار توضیح ظریف درباره ادعایش شده‌اند. همزمان با این اظهارات سیلی از موضع‌گیریها علیه او از سمت جناح مقابل شروع شد.

حسین نقوی حسینی، از اعضای مجلس، روز یکشنبه ۲۷آبان ۹۷ با اشاره به حضور غلامحسین محسنی اژه‌ای در جلسه این فراکسیون نمایندگان ولایی گفت: «معاون اول قوه قضاییه جمهوری اسلامی در مورد اظهارات اخیر محمدجواد ظریف درباره پولشویی گسترده در ایران تأکید داشته که «باید ظریف توضیح دهد و اسناد خود را ارائه کند... اگر این جملات از سوی ایشان [ظریف] است، توضیحات و اسناد وی اخذ شود».

روزنامه مشرق هم در تاریخ ۲۵آبان ۱۳۹۷ در مقاله‌ای تحت عنوان «هم‌صدایی ظریف و پومپئو در اتهام‌زنی به جمهوری اسلامی» نوشت: «باید از آقای ظریف پرسید به‌لحاظ محتوایی، چه تفاوت چشمگیری میان اتهام‌زنی‌های همتای ضدایرانی ایشان در دولت ترامپ و وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران وجود دارد»؟

هم ظریف و هم اعضای مجلس خوب می‌دانند که موضوع پولشویی در ایران یک پدیدهٔ عادی در نظام آخوندی است و مطرح کردن حجم بسیار زیاد فساد و پولشویی در نظام یک امر نهادینه و عادی است.

یکی دیگر از رسانه‌های حکومتی نیز نوشت: «سازمان بین‌المللی شفافیت گزارشی را پیرامون وضعیت فساد در بین کشور‌های دنیا تهیه و منتشر نموده است. این گزارش که مربوط به سال ۲۰۱۸ می‌باشد نشان می‌دهد که اوضاع ایران به‌لحاظ فساد در مقایسه با سال ۲۰۱۷ بدتر شده است و نمره ایران از ۳۰ به ۲۸ تنزل یافته است. به همین خاطر رتبه ایران در بین کشور‌های دنیا نیز از ۱۳۰ به ۱۳۸ ارتقاء یافته است».(تابناک ۸اسفند ۱۳۹۷)

بنابراین کشاندن ظریف به مجلس نه برای لاپوشانی این موضوع بلکه برای افسارزدن به جناح مقابل است که بر روی خط قرمزهای رژیم پا نگذارد. اتهاماتی که در جنگ و دعوای قدرت، ظریف در رابطه با پولشویی مطرح کرده بود نه فقط باند مقابل که کل حاکمیت را زیر ضرب می‌گرفت و زمانی که پولشویی در ایران را «یک واقعیت» خوانده بود که به‌گفته او «خیلی‌ها» از آن «نفع» می‌برند، منظور او تنها یک نفر مفسد اقتصادی به نام «سلطان سکه» نبود.

کشاندن ظریف به مجلس دقیقاً در این جهت بود که ظریف حرفهای خودش را در رابطه با «کلیت نظام» پس بگیرد و ظریف با گفتن این‌که البته که «دامن نظام جمهوری اسلامی مبرا، پاک، و منزه از این حرف‌ها است»، ضمن یک غلط کردم گویی در رابطه با موضوع پولشویی به کلی‌گویی بسنده کرد.

ظریف از معدود نفراتی در رژیم است که می‌داند حلقهٔ تحریم‌ها گلوی نظام را هر روز فشرده‌تر می‌سازد و عربده‌کشی جناح مقابل برای خوراک داخلی و جلوگیری از شکاف و ریزش بیشتر در درون نظام است. بنابراین نه برای او و نه برای نظام جایی برای عربده‌کشی و تهدید کردن جهان باقی نمانده است.

در شرایط فعلی تصویب لایحهٔ پذیرش FATF نیاز مبرمی است که رژیم بر سر آن هنوز در داخل خود به توافق نرسیده است چرا که قیمت نهایی تن‌دادن به لایحهٔ فوق، پذیرفتن فروپاشی باندهای مافیایی سپاه، قطع حمایت از گروه‌های سیاه تروریستی و هزار دست‌بستگی و محدودیت در غارت و جنگ‌افروزی است. با این حال ظریف و روحانی به‌رغم همه اینها راه‌حل را در آویختن به ریسمان مذاکره و پذیرفتن تمام لوایح ۴گانه اف.ای.تی.اف می‌دانند.

در این جنگ و دعوا سران رژیم هم می‌دانند که شرایط سخت و مهلت رژیم رو به پایان است و باید بین مرگ و خودکشی یکی را انتخاب کند.

به‌خصوص که با فروپاشی عمق استراتژیک نظام در عراق اکنون دیکتاتوری آخوندی وارد مراحل دشواری شده است. شرایطی که بن‌بست استراتژیک را بیش‌از‌پیش برجسته می‌سازد.